Lig je lekker te kooi, wordt je met enige overtuiging gewekt met het verzoek om te helpen met wegvaren. Eenmaal buiten blijkt de andere wacht te hebben geankerd op wat weinig water. Dus we liggen bijna vast. Hoe zijn we hier nu weer beland?
Met meer bomen lukt het echter om wat beweging in het schip te krijgen. Maar waar moeten we heen beste SIO? Een peiling op de AMD5 leert dat we op de zuidelijke bank liggen. We moeten dus recht in de wind bomen. De afgedrukte satellietfoto was daarbij erg behulpzaam.
Tijdens de eerste twee pogingen om zeil te zetten verliezen we de kop, die net op dieper water ligt dan de kont. Er zit dus niks anders op om met alle bomen meer dan twee scheepslengtes over het zand naar de geul te bomen en daar opnieuw te ankeren. Na te veel moeite zijn we in de geul, rusten we heel even uit en kan het anker er opnieuw uit en het zeil er definitief op. Zwaardje varend komen we kruisend het Amsteldiep uit.
